Fakty na temat przestępstwa znęcania się – stop przemocy w rodzinie!

Fakty na temat przestępstwa znęcania się

W dzisiejszym artykule postanowiłam zająć się prawem karnym i przedstawić najważniejsze fakty na temat przestępstwa znęcania się. Zostało ono skodyfikowane w art. 207 Kodeksu Karnego (dalej: KK) i pewnie zastanawiasz się, co mnie do tego zmotywowało…

Powodem jest fakt, że – niestety – przemoc jest zjawiskiem powszechnym i trzeba o niej mówić. Świadczy o tym nie tylko liczba spraw, które w tym zakresie prowadzę, ale także statystyki policyjne – w nich każdego roku odnotowuje się kilkanaście tysięcy przypadków przemocy.

W poniższym artykule odpowiem na następujące pytania:

  • czym jest przestępstwo znęcania?
  • co zrobić, jeżeli jest się ofiarą przemocy?
  • jakie dowody mogą być pomocne w sprawie o znęcanie?

Fakty na temat przestępstwa znęcania się – kiedy właściwie możemy o nim mówić i czym jest przestępstwo znęcania?

Art. 207 Kodeku karnego stanowi, że:

§  1. Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§  1a. Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą nieporadną ze względu na jej wiek, stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§  2. Jeżeli czyn określony w § 1 lub 1a połączony jest ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§  3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1-2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

Ustawowe określenie „znęca się” oznacza działanie albo zaniechanie polegające na umyślnym zadawaniu bólu fizycznego lub dotkliwych cierpień moralnych.

Znęcanie się fizyczne może zatem polegać m.in. na biciu, rzucaniu przedmiotami, głodzeniu, odmawianiu pożywienia czy napojów, zmuszaniu do przebywania na zimnie, poleceniu wykonywania upokarzających czynności, wyrzucaniu z domu, wyrywaniu włosów, przypalaniu papierosem.

Znęcanie psychiczne może wchodzić w grę m.in. w przypadku: upokarzania, znieważania, straszenia, gróźb bezprawnych.

Przestępstwo znęcania się jest z reguły zachowaniem złożonym z wielu elementów naruszających różne dobra. Warto pamiętać, że aby móc mówić o jego popełnieniu, sprawca musi wszystkie te pojedyncze czynności znęcania się popełnić umyślnie.

Co zrobić, jeżeli jest się ofiarą przemocy?

Przemoc, tak jak wspomniałam na wstępie, jest zjawiskiem powszechnym.

Występuje we wszystkich grupach społecznych – niezależnie od poziomu wykształcenia i sytuacji ekonomicznej.

Jeśli jesteś ofiarą przestępstwa znęcania się, pamiętaj, że możesz zgłosić zawiadomienie o jego popełnieniu zarówno na Policji, jak i w prokuraturze. Tylko wtedy sprawca przestępstwa poniesie odpowiedzialność karną za swoje czyny.

Wiem, że często zdarza się, że funkcjonariusze Policji docierają na miejsce zdarzenia po fakcie. Niemniej jednak i tak warto to zdarzenie zgłosić. Jeśli jest to możliwe – warto też je nagrywać, bowiem takie nagranie będzie stanowić istotny dowód w sprawie.

Po zgłoszeniu znęcania na Policję, najczęściej wszczynana jest procedura tzw. niebieskiej karty. W jej ramach funkcjonariusze oraz inne organy prowadzą działania mające zapobiec dalszej przemocy.

Fakty na temat przestępstwa znęcania się – jakie dowody mogą być pomocne w sprawie o znęcanie?

Zgłaszając popełnienie przestępstwa znęcania się, warto pamiętać, iż należy zgromadzić dowody na tę okoliczność. W trakcie postępowania sądowego pomocne mogą okazać się:

  • Notatka policyjna z przeprowadzonej interwencji

W trakcie awantury domowej najlepszą doraźną ochronę/pomoc zapewni Ci wezwanie Policji.

  • Niebieska Karta

Niebieska Karta jest jednym z kluczowych dowodów w sprawie o znęcanie się.  Może ją założyć Policja, Ośrodek Pomocy Społecznej, jak również Gminna Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych. W przypadku złożenia zawiadomienia i wszczęcia postępowania może ona zostać wykorzystana jako dowód.

  • Zeznania świadków

Kolejnym dowodem w sprawach o znęcanie się mogą być zeznania świadków – czyli osób, które mogły coś widzieć/słyszeć lub wiedzą cokolwiek na temat popełnionego przestępstwa, np. sąsiedzi, rodzina. Pamiętaj, że świadkiem w sprawie o znęcanie może być również policjant, który został wezwany na interwencję. Jednak należy pamiętać, że funkcjonariusze Policji są wzywani do wielu podobnych spraw, przez co mogą wszystkiego dobrze nie pamiętać. Lepszym dowodem będzie więc notatka z interwencji Policji.

  • Nagrania audio/video

W świetle nowelizacji przepisów Kodeksu postępowania karnego dokonanej 1 lipca 2015 r. dopuszczalne jest posługiwanie się dowodami prywatnymi, tj. dźwięk lub obraz utrwalony na nośnikach elektronicznych, tj. na taśmie magnetofonowej, płytach CD, DVD, telefonie ( art. 393 § 3 k.p.k.).

  • Obdukcja lekarska, dokumentacja medyczna

Inaczej rzecz ujmując – zaświadczenie lekarskie o stwierdzonych obrażeniach ciała, powstałych w związku z doznaną przemocą.

Fakty na temat przestępstwa znęcania się – stop przemocy w rodzinie! Podsumowanie

Podsumowując – wiem, że sprawy o znęcanie należą do bardzo żmudnych. Znęcanie się jest bowiem przestępstwem, które najczęściej ma miejsce w domu, bez obecności świadków. Dlatego też udowodnienie popełnienia tego czynu/czynów bywa kłopotliwe. Mimo wszystko uważam jednak, że należy reagować – po to, by ukrócić krzywdy, jakich doznaje się ze strony sprawcy.

Udostępnij

Adwokat Katarzyna Helszer

Adwokat Katarzyna Helszer

Potrzebujesz porady prawnej? Skontaktuj się ze mną: +48 509 646 942

O mnie

Nazywam się Katarzyna Helszer i jestem adwokatem. Zajmuję się prawem „życiowym” – rodzinnym, cywilnym, karnym. Ze szczególnym naciskiem na „rodzinnym”.

Zapisz się na newsletter i otrzymuj wartościową wiedzę prawną!